سابقۀ بد عملکرد وزارتخانه در پذیرش دستیار تخصصی پزشکی  موجب نوعی حس عمیق بی اعتمادی در داوطلبان شده است ، شک و شبهه ای که دبیرخانه مربوطه با عدم شفاف سازی رویکردش همواره برآن صحّه گذاشته است !!

     همه ما کمابیش نمونه های متعددی از سوءاستفاده ها و پایمالی  حقّ محقّان را دیده ایم و میشناسیم . اگرچه تغییر نحوه پذیرش از نیمه متمرکز به متمرکز تلاشی برای کاستن از حساسیتها بود اما به موازات آن روشهای سوءاستفاده  نیز متحول شده است . در دهه 60 و اوایل دهه   70  که پذیرش بصورت نیمه متمرکز و بعد از مصاحبه صورت می گرفت ، انتخاب دستیار کاملاً تحت الشعاع سفارشات قرار داشت . چه بسیار افراد نالایقی که ازین طریق جای شایستگان را گرفتند و چه ظلمها و بعضاً توهین و بی احترامی هائی که به بهترین ها نکردند . از ابعاد ستمی که به بسیاری از همکارانمان در آن زمان رفت همین نکته بس که روش آزمون در آن دوران بصورت تک رشته – دانشگاه بود . یعنی داوطلب فقط برای یک رشته ( البته بعداً دو رشته ای شد ) در یک دانشگاه امتحان می داد . بدینگونه رد کردن یک داوطلب نمره بالا به معنی کنار گذاشتن کامل او در آن دوره بود ! به یاد دارم که هنگامی که انترنها به خانم دکتر منصوری رئیس هیات بورد پوست دانشگاه تهران گفتند: " امسال برای پوست دانشگاه تهران 400 نفر ثبت نام کرده اند !." ایشان گفتند : " بی خود وقتشان را تلف میکنند ! من باید 7 نفر پذیرش کنم ولی 9 نفر سفارشی مقامات بالا را دارم و نمی دانم کدام 2 نفر را کنار بگذارم !! " .

    نمونه دیگر پذیرش اولین سری دانشجویان پس از انقلاب فرهنگی است (ورودیهای 62-61 ). آزمون پره انترنی برای اولین بار در سال 1367 شکل گرفت اما هنوز رسمیت نداشت و حتی شرکت در آن اجباری نبود ! این آزمون که با آزمون پذیرش دستیار یکی شده بود ، درواقع امتحان دستیاری ورودی های فوق الذکر بشمار میرفت .  اما در آن دوره اتفاق عجیبی افتاد و اعلام شد که مصاحبۀ آن دوره برعهده جهاد دانشگاهی است  ( از سایر دانشگاهها خبر موثقی ندارم ولی این اتفاق در دانشگاه تهران افتاد !) . نتیجه مصاحبه هم این شد که عزیزان جهاد دانشگاهی دور هم نشستند و به صرف شیرینی و میوه  ، ضمن تعریف و تعارف رشته های لوکس را بین خودشان تقسیم کردند !! نمونه آن دکتر ا.م  که با نمره حدود 60 از 150 به رشته ارتوپدی رفت  و اکنون سمت بالائی در یکی از دانشگاههای تهران دارد . ایشان در دوران دانشجوئی مسول انتشارات جهاد دانشگاهی بود و درهمان دوران دانشجوئی خانه و اتوموبیل در تهران خرید و... اما هرگز بخاطر سوءاستفاده هایش زیر سوال نرفت !!  جالب اینکه بسیاری  از نمره برترهای آن دوره را رد کردند ( ازجمله نفر اول را ) و این بیچاره ها پس از دوندگی های زیاد توانستند در چند رشته پائین پذیرش بگیرند . اکنون بسیاری از آن حضرات  سمتهائی دارند و بعضی با بورسهای وزارتخانه به کشورهای غربی ( بخصوص انگلستان) رفتند و اکنون با عنوان پرطمطراق " فوق تخصص " مشغول به نمایش گذاشتن منویات درونی و چهره واقعیشان  هستند !!

     از نمونه های دیگری که بخاطر می آورم سفارش ویژۀ دکتر ملکزاده وزیر وقت برای آقای دکتر ج  است : " اگر فقط یک نفر ظرفیت داشته باشید ، باید دکتر ج را پذیرش کنید !!" . این مکالمه تلفنی دستور اکید آقای وزیر بود به هیات بورد رادیولوژی دانشگاه شیراز . دکتر ج  که گزارشات رادیولوژی اش همواره سوژۀ مزاح همکاران بود اکنون یک میلیاردر است . و هرگز فراموش نمیکنم ظلمی را که به دکتر" د " شد ! ایشان که انسانی مزین به سجایای اخلاقی بوده (و هست ) علیرغم کسب نمرات تحسین برانگیزی در آن دوران سیاه  به کرّات رد شد تا جایش را در رشته مورد علاقه اش – قلب و عروق – بی مقدارهای تهی از انسانیت پر کنند ! او بخاطر این بی عدالتی ها برای همیشه قید ادامه تحصیل را زد .

شاهد دیگر یکی از اساتید فعلی عفونی دانشگاه تهران است که درآن دوران بارها توسط هیات ژوری پوست رد شد علیرغم نمرات عالی و پاسخهای ممتازی که در حین مصاحبه می داد ! ایشان بناچار به رشته کم طرفدار عفونی روی می آورند اما به مدد توانائی و علم غیر قابل انکارشان اکنون یکی از اساتید برجسته بشمار می روند .

...

..

.

   من واقعاً درمانده ام ! آنهائیکه به واسطه سفارشات و سوءاستفاده از قدرت مداران جای افراد شایسته و محقّ را گرفتند ، کسانیکه ردای علم پوشیدند و بنام استاد (!)  در خیمه شب بازی ایی  بنام مصاحبه حق عده ای را پایمال کردند تا گروهی را به کامیابی دنیا برسانند و آنهائیکه این ظلمها را دیدند و سکوت پیشه کردند علیرغم قدرت و اطلاعاتی که داشتند ، چگونه وجدان خود را راضی کردند و فردا در پیشگاه  پرودگار چه پاسخی دارند ؟

   فراموش نکنیم که آنچه دراین ماجرا گذشته و میرود ظلمیست مضاعف  !  چرا که نه تنها حق پزشکان شایسته پایمال شده ، که بدلایل مبرهن مردم از طبیبانی حاذق و تواناتر محروم مانده اند . آیا اگر روند پذیرش دستیار برمبنای عدالت بود ، امروز شاهد چهره بهتری از بخش درمان و رضایتمندی بیشتر مردم مان نبودیم ؟

ادامه دارد ...